سرمایه گذاری چیست و انواع آن کدام است؟ راهنمای جامع شروع از صفر

در ساده ترین بیان علمی، سرمایه گذاری یا همان investment عبارت است از تخصیص منابع مالی، دارایی یا زمان به ابزارها و دارایی هایی با این امید که در اینده ارزش افزوده، جریان نقدی یا سود پایدار ایجاد کنند. بر خلاف باورهای سنتی که سرمایه گذاری را صرفا خرید دارایی های فیزیکی میدانند، در اقتصاد مدرن این مفهوم فرایندی هوشمند برای به تاخیر انداختن مصرف فعلی جهت دستیابی به قدرت خرید بیشتر در اینده تعریف میشود. در بازارهای پرشتاب امروزی، بهره گیری از اموزش های ساختاریافته به معامله گران امکان میدهد تا با درک صحیح مفهوم تورم و حفظ ارزش پول تصمیماتی منطقی و دور از هیجان اتخاذ کنند.

برای درک عمیق تر این که سازوکار بازدهی چگونه عمل میکند، لازم است محرک های اصلی این فرایند را شناسایی کنیم. ارکان اصلی شکل گیری یک تصمیم سرمایه گذاری منسجم را میتوان در محورهای زیر خلاصه نمود:

• پذیرش درجه مشخصی از ریسک در ازای دریافت نرخ بازدهی متناسب در طول زمان
• چشم پوشی هوشمندانه از مخارج غیرضروری حال حاضر برای توسعه توان مالی اتی
• سنجش ظرفیت های بازدهی دارایی بر مبنای تحلیل های بنیادی و اقتصاد کلان

تعریف پایه ای سرمایه و سرمایه گذار چیست؟

واژه سرمایه به کلیه منابع نقدینگی، املاک، تجهیزات صنعتی و حتی دارایی های نامشهودی گفته میشود که قابلیت مولد بودن و افزایش ارزش در بستر زمان را دارند. بر همین اساس، سرمایه گذار به فرد حقیقی یا نهاد حقوقی اطلاق میگردد که این منابع را وارد چرخه اقتصادی میکند تا از طریق پذیرش ریسک محاسبه شده به سوداوری دست یابد. امروزه دسترسی به بازارهای مالی شفاف تر شده و هر فرد میتواند با اقدام برای ثبت نام آنلاین در بورس نقش یک سرمایه گذار فعال در بازار سرمایه را بر عهده بگیرد.

تفاوت ماهوی میان انواع کنشگران اقتصادی در سطح تحمل ریسک و رویکرد تحلیلی آنها نهفته است. دسته بندی سرمایه گذاران بر مبنای رویکرد بازار به شرح زیر شکل میگیرد:

• سرمایه گذاران ریسک گریز که ابزارهای با درامد ثابت و با حداقل نوسان را میپسندند
• سرمایه گذاران ریسک پذیر که برای بازدهی بالاتر حاضر به تحمل نوسانات شدید قیمتی هستند
• سرمایه گذاران میانه رو که پرتفوی خود را با ترکیبی متوازن از دارایی های متنوع میچینند

ماهیت اصلی تصمیمات سرمایه گذاری چیست و چرا نباید پول را راکد نگه داشت؟

ماهیت اصلی هر تصمیم سرمایه گذاری در واقع ارزیابی دقیق رابطه میان ریسک و بازدهی مورد انتظار است که بر بستر افق زمانی معین تعریف میشود. راکد نگه داشتن وجه نقد در حساب های جاری بدون بهره، بدترین تصمیم مالی ممکن در بسترهای تورمی است، زیرا افت مداوم قدرت خرید ارزش اسمی پول را بی ارزش میسازد. یک سرمایه گذار هوشمند پیش از ورود به هر دارایی ابتدا هزینه فرصت از دست رفته ناشی از حبس سرمایه را محاسبه میکند تا مطمین شود نرخ بازدهی پیش بینی شده از رشد قیمت عمومی کالاها بالاتر خواهد بود.

تفاوت پس انداز و سرمایه گذاری در مهار تورم

اگرچه پس انداز و سرمایه گذاری اغلب به اشتباه مترادف یکدیگر به کار میروند، اما از نظر کارکرد اقتصادی دو مسیر کاملا مجزا را طی میکنند. پس انداز به معنی کنار گذاشتن بخشی از درامد فعلی برای مواقع اضطراری یا اهداف بسیار نزدیک است که بر اصل حفظ اصل سرمایه با ریسک نزدیک به صفر تمرکز دارد. در مقابل، سرمایه گذاری با هدف رشد سرمایه و غلبه بر امواج تورمی انجام میشود و عنصر پذیرش ریسک را در دل خود دارد تا توان بازتولید ثروت را فعال کند.

درک این تفاوت ها به سرمایه گذاران کمک میکند تا ساختار مالی زندگی خود را به درستی معماری نمایند. خطوط تمایز اساسی این دو رفتار اقتصادی عبارتند از:

• پس انداز دارای نقدشوندگی انی با بازدهی اندک و زیر نرخ رسمی تورم است
• سرمایه گذاری پتانسیل جهش سرمایه و رشد تصاعدی ارزش دارایی را فراهم میسازد
• پس انداز بسترساز امنیت کوتاه مدت بوده در حالی که سرمایه گذاری هدف ثروت سازی بلندمدت دارد